Een zootje taal

Het mes van Graham Foust

De gedichten van Graham Foust (1970) zijn doorgaans kort en bondig; hij is een meester in de beknoptheid. ‘A Heap of Language / Een zootje taal’ is een ‘one image poem’ en vangt de diepgang van een enkel moment. Het vele wit benadrukt verschillende vormen van stilte.

EEN ZOOTJE TAAL

Ik was de messen en veeg
de tafel af. Jij komt uit zee
en droogt je af. Excuses kruipen in ons
rond. Haast alles wat we zeggen doet er amper toe.

De laatste twee zinnen van het gedicht werpen nieuw licht op de eerste twee en zetten de hele toestand onder hoogspanning. Wat is hier aan de hand? Wat is er gebeurd? Plotsklaps, zonder enige directe verwijzing, heeft Foust de lezer opgezadeld met een gewelddadige connotatie. Ik moest aan de film Sleeping with the Enemy denken.

Als we de afsluitende zin óok als een poëticaal statement lezen, dan maken we het ons nog ingewikkelder. Dit zootje taal laat veel open.