Villedieu-les-Poêles

De blik van Bert Voeten

Als Bert Voeten begin jaren zestig het Normandische plaatsje Villedieu-les-Poêles bezoekt, wordt onder een strakblauwe hemel vee verhandeld. Boeren zijn lopend gekomen en op hun paasbest gekleed. Op kasseien klepperen paard en wagen. Het is een drukte van belang.

VILLEDIEU-LES-POÊLES

De boeren
met hun bemodderde stokken
nemen de straten te grazen
(om van de koeien maar te zwijgen).

Koper en mest,
waar je loopt stinkt het en glimt het.

Een zon als een oordeel
ratelt er overheen.

Als een impressionist legt Voeten in enkele regels een indruk van dit landelijke gebeuren vast, wil met mimesis de tijd te lijf gaan. En toch blijft er iets wringen. Voetens woordkeuze – te grazen nemen, zwijgen, stinken, oordelen, ratelen – ontlokt allerlei bijgedachtes. Op deze veemarkt zou weleens meer aan de hand kunnen zijn dan je op het eerste gezicht zou zeggen.