Zelfportret als cartograaf

Hosselen volgens Alan Chazaro

Alan Chazaro is een jonge Amerikaanse dichter met Mexicaanse roots. In 2019 debuteerde hij met het chapbook This Is Not a Frank Ocean Cover Album. Hij won er een prijs mee. Maar het was de prachtige omslag die de doorslag gaf in mijn overweging tot aanschaf.

De bundel draait om identiteit. De vragen die Chazaro zich stelt zijn: wie ben ik en wie wil ik zijn? In 21 gedichten kijkt hij terug op zijn verleden, brengt voorvallen in kaart, reflecteert. Op eerlijke en schrandere wijze. Waardoor hij weet te ontstijgen aan culturele verstikkingen. Denk ik.

ZELFPORTRET ALS CARTOGRAAF

Heb je ooit de grenzen op een wereldkaart
overgetrokken met grootmoeders lippenstift? Post-

kolonialisme is een woord dat opnieuw hosselen betekent,
maar nooit opnieuw getweet mag worden. Dit is geen

politiek statement. De staten staan in brand
sinds ze zijn gesticht. Wat gebeurt er

als GPS niet langer kan vinden waar je naar
op zoek bent? Ik heb het over cartografie,

in mist verdwenen clouds, ronddolende
mathematica. Omdat we een lange weg hebben afgelegd

sinds de papyruskunst. Omdat we naar meer verlangen
dan je met je bloed kunt schrijven. Keer terug naar uw eigen

huizen. Dit land heeft tal van verlaten streken
waar ik nooit ben geweest. Wat heb je aan een teken

dat alleen naar jou verwijst. Hoe kun je slapen
met open ogen en een weg die voor je open ligt?

Kun je worden gevonden als je van de kaart bent
geraakt? Ik ben in de wildernis geweest. Ik ben in fluorescerende

steden geweest. Ik bedoel dit letterlijk – hoe de lichten
op die plekken tekeergingen. Ik ken de stilte

van handen die werelden kunnen tekenen en van handen
die dat niet eens zullen proberen.