Nee tante Vé

Als Poppe Laars verernstigt

In Kunnen ernstige volkeren verzuidelijkt worden? (2019) is Poppe Laars weliswaar talig aan de zwier, maar zijn zijn verzen te vaak weinig meer dan ledig vermaak. Dat het hem niet zozeer om de inhoud te doen is, wordt ook al in de bundeltitel uitgedrukt. Deze poëzie bevindt zich op het raakvlak van slam, nonsenspoëzie en light verse, en wordt gekenmerkt door een overdaad aan neologismen. Niet echt iets voor mij. Ik ben een ernstiger mens, die maar moeilijk verzuidelijkt kan worden.

Maar als Laars zijn spielerei opzij weet te zetten en wat verernstigt, dan staat er een dichter op die meer in zijn mars heeft en me met zijn verzen weet te bekoren.

NEE TANTE VÉ,

missen is meer
dan afgesneden zijn,
meer dan huilend uiteen vallen
in niet meer passende delen,
meer dan het onophoudelijk schrijnen
van de weke delen,
meer dan een weggewaaide stem
die nooit meer langs je oren dwarrelt.

Missen is dansen,
ja dansen,
een misselijkmakende tango
met de zwarte vrijheid.

Het beeld van iemand in het zwart die alleen een tango danst, blijft lang bij me hangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s