Het portret van vader

Jeugdherinnering van Abdellatif Laâbi

In onze huiskamer staat geen tv maar wel een volgepakte boekenkast. Zo grijp je nog eens naar een boek. Gisteravond grasduinde ik in het vierde deel van Poems for the Millennium, waarin gedichten van Noord-Afrikaanse dichters zijn opgenomen, en werd getroffen door een klein vers van de Marokkaan Abdellatif Laâbi (1942).

Het handelt over iets wat we allemaal kennen: een herinnering aan onze kindertijd, waarbij ook het geheugen van onze zintuigen wordt aangesproken. Bij het zien van een portret van zijn vader voelt Laâbi een zachte hand en proeft vroeger.

HET PORTRET VAN VADER

Het portret van vader
heeft zijn plek gevonden aan de muur
achter me
Ik ben alleen
de deur is dicht
Mijn vrouw is naar haar werk
en toch
voel ik een hand zachtjes mijn nek
strelen
als een veertje
In mijn mond de smaak
van vroeger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s